Pies towarzyszy człowiekowi w codziennym życiu od wieków, pełniąc rolę członka rodziny, stróża, obrońcy oraz pomocnika przy pracach gospodarczych. Wykorzystywany jest do polowań, a nawet do rozprawiania się z gryzoniami. W zamian człowiek daje mu pożywienie i dach nad głową, leczy go w razie choroby oraz dba o jego kondycję fizyczną i psychiczną. Umiejętność porozumienia się dwóch tak odmiennych gatunków jak Homo sapiens i Canis canis wynika zapewne z ich podobnego, stadnego trybu życia oraz zbliżonego sposobu porozumiewania się poszczególnych osobników między sobą. Psy cechuje bogaty język ciała, dzięki któremu potrafią wyrazić różnorakie stany emocjonalne, takie jak zdenerwowanie, strach, radość. Większość ludzi bez większych problemów potrafi odczytać sygały wysyłane przez swoich pupili i właściwie na nie zareagować, choć i tutaj zdarzają się różne komplikacje. Najprawdopodobniej gatunek Canis canis pochodzi w prostej linii od wilka (Canis lupus), od którego wydzielił się na obszarze Azji Wschodniej. Selekcja i hodowla do określonych celów przez człowieka przyczyniła się do ogromnej różnorodności genetycznej psów w obrębie gatunku, a mutacja w jednym z psich genów doprowadziła do powstania ras miniaturowych, chętnie utrzymywanych przez człowieka i traktowanych jak żywe maskotki.